سهشنبه ۱۴ بهمن ۱۴۰۴
باران شیب و تند
خواب عمیق قهوهای این غنوده پنجرهی رو به باغ را
گویی که هیچ نمیآشوبد
در صبحگاه بهار این دریچهی چوبی
پلکی نمیزند
آنک بهار
در بوی سبز خویش شناور
ستاده است
در پشت پنجره
باران صبحگاه به سر پنجهی مداوم رگبارهای تند
بیتاب روی پنجره میکوبد
امّا دریچه
چشم فروبسته همچنان
در هُرم خوابهای کبود حریق بهمن جنگل
هنوز میسوزد
م.آزرم
(۱ اسفند ۱۳۱۷ - ۱۳ بهمن ۱۴۰۴)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
لطفاً نظرتان همراه با انتخاب یک نام و رعایت اخلاق باشد.