دوشنبه ۴ اسفند ۱۴۰۴
ایمان یعنی برداشتن گام اوّل حتی وقتی که نمیتوانی تمام پلهها را ببینی.
جنگها ابزارهای ضعیفی برای ساختن فرداهای صلحآمیزند.
انتخاب بین خشونت و عدم خشونت نیست، بلکه بین عدم خشونت و عدم وجود است.
زمانی فرا میرسد که فرد باید موضعی اتخاذ کند که نه امن است، نه سیاسی و نه محبوب؛ امّا باید آن را بپذیرد زیرا وجدانش به او میگوید که درست است.
نفرت را با نفرت پاسخدادن نفرت را چند برابر میکند و تاریکی عمیقتری به شبی که از قبل خالی از ستاره است، میافزاید. تاریکی نمیتواند تاریکی را از بین ببرد؛ فقط نور میتواند این کار را انجام دهد. نفرت نمیتواند نفرت را از بین ببرد، فقط عشق میتواند این کار را انجام دهد.
اگر قرار است کسی رفتگر خیابان باشد، باید خیابانها را چنان جارو کند که میکلآنژ نقاشی میکرد، بتهوون موسیقی میساخت یا شکسپیر شعر میسرود. او باید خیابانها را چنان خوب جارو کند که همهی موجودات آسمانی و زمینی لحظهای درنگ کنند و بگویند: «اینجا رفتگری بزرگ زندگی میکرد که کارش را به خوبی انجام میداد.»
در بدترین ما کمی خوبی و در بهترین ما کمی بدی وجود دارد. وقتی این را کشف کنیم، کمتر مستعد نفرت از دشمن خود خواهیم بود.
همچنان که رنجهایم بیشتر میشد، خیلی زود متوجه شدم که دو راه برای واکنش به موقعیّتم وجود دارد: یا با تلخی واکنش نشان دهم یا بکوشم رنج را به نیرویی خلاق تبدیل کنم. تصمیم گرفتم راه دوم را دنبال کنم.
علم تحقیق میکند؛ دین تفسیر میکند. علم به انسان دانش میدهد که همان قدرت است؛ دین به انسان خرد میدهد که همان مهار است. علم عمدتاً با واقعیتها سروکار دارد؛ دین عمدتاً با ارزشها. این دو رقیب یکدیگر نیستند.
رعد و برق تا وقتی که نخورده، صدایی ندارد.
کسانی که عاشق صلحاند باید یاد بگیرند که به همان اندازهی کسانی که عاشق جنگاند، سازماندهی مؤثری داشته باشند.
اگر چشم در برابر چشم و دندان در برابر دندان باشد، ملتی کور و بیدندان خواهیم داشت.
«بخشودن» یک عمل گاهبهگاه نیست، بلکه یک نگرش مداوم است.
مگذار هیچکس تو را آنقدر پست کند که از او متنفّر شوی.
پیشین: ایماگویههای کنفوسیوس
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
لطفاً نظرتان همراه با انتخاب یک نام و رعایت اخلاق باشد.