شنبه ۹ اسفند ۱۴۰۴
حتّی بدبینترین افراد به ترامپ نیز پیشبینی میکردند که وی ابتدا به اسرائیل اجازهی حمله به ایران دهد، سپس بعد از جواب ایران به اسرائیل به عنوان دفاع از اسرائیل وارد جنگ شود تا اقدام به تجاوز ابتدایی نکرده باشد. ترامپ امّا با اعلام جنگ پیشدستانه نشان داد که که به هیچ اصلی از اصول بینالمللی پایبند نیست و عملاً نظام ایران را در موضع محقبودن برای دفاع از خود قرار داد. اگر روند سیاسی در امریکا به درستی طی شود این اقدام او باید با استیضاح نمایندگان مجلس روبهرو شود.
درست مانند جنگ دوازده روزه، هم نتانیاهو و هم ترامپ چشم به معترضان ایرانی دوختهاند که در ایران به میدان بیایند؛ اگر چنین اقدامی رخ دهد (آنچنان که برخی در اعتراضات دیماه میخواستند) آن وقت این حمله برای مهاجمان دستاوردی خواهد داشت و اگر مانند جنگ دوازدهروزه اکثریّت مردم حساب خود را از مهاجمان خارجی جدا کنند، آن وقت ترامپ مرتکب بزرگترین اشتباه سیاسی خود شده است که نه تنها موقعیّت خود او بلکه جایگاه امریکا را در نظام بینالملل بیش از پیش تضعیف خواهد کرد.
دخالت بشردوستانه آنچنان که خیلی وقت پیش از این نوشته بودم تنها زمانی در عرصهی بینالملل جایز است که از طرف سازمان ملل باشد یعنی جامعهی جهانی به این نتیجه برسد که دخالت برای تغییر وضعیّت در یک کشور لازم است نه اینکه یک یا چند کشور سر خود به یک کشور حمله کنند. اینطور هر کسی میتواند تجاوز به دیگر کشورها را توجیه کند و داشتن زور بیشتر برای اعمال آن کافی است و «دخالت بشردوستانه» تنها روکشی شیک برای این عمل است.
جا دارد متفکران و هنرمندان ایرانی بلافاصله با تأکید بر فاصلهی خود از حاکمیّت و نقد و نفی نحوهی برخورد با شهروندان معترض، با تجاوز امریکایی-اسرئیلی و حامیان بیوطن آنها نیز مخالفت کنند. گذشته از اختلاف نظر دربارهی ساختار سیاسی مناسب برای ایران، مدافعان بلکه مشوّقان تجاوز به ایران فاقد هرگونه جایگاه اخلاقی برای سخنگفتن از طرف مردم ایرانند. نوع موضعگیری افراد و گروهها در این روزها بهترین محک برای شناخت آنان و مقاصدشان خواهد بود.
پ.ن: دوستان هنگام نظردادن به دو شرط وبلاگ بهویژه انتخاب نام توجّه کنند تا نظردهندگان از هم تمایز پیدا کنند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
لطفاً نظرتان همراه با انتخاب یک نام و رعایت اخلاق باشد.