ایماگویه‌های بورخس

                                                                                                                 یکشنبه ۲۴ آبان ۱۴۰۵

سخن نگو مگر اینکه بتوانی سکوت را ارتقا بخشی.

 

تمام کسانی که خطّی از شکسپیر را تکرار می‌کنند، ویلیام شکسپیرند.

 

عاشق شدن یعنی ساختن دینی که خدایش جایزالخطاست.

 

یک نویسنده - و به اعتقاد من، به طور کلی همه افراد - باید فکر کنند که هر اتفاقی که برای او می‌افتد، یک منبع است. همه چیز برای هدفی به ما داده شده است و یک هنرمند باید این را با شدت بیشتری احساس کند. هر اتفاقی که برای ما می‌افتد از جمله تحقیرها، بدبختی‌ها، شرمساری‌هایمان، همه به عنوان ماده خام مانند گِل به ما داده شده است تا بتوانیم هنر خود را شکل دهیم.

 

من فکر می‌کنم خواننده باید آنچه را که می‌خواند غنی کند. او باید متن را اشتباه بفهمد. او باید آن را به چیز دیگری تبدیل کند.

 

شما نمی‌توانید زمان را با روزها بسنجید، همانطور که پول را با دلار و سنت می‌سنجید، زیرا دلارها همه یکسان هستند در حالی که هر روز و شاید هر ساعت نیز با بقیّه تفاوت دارند.

 

یهودیان، مسیحیان و مسلمانان همگی مدعی ایمان به جاودانگی‌اند؛ اما ارجی که برای صدسال نخست زندگی قائل‌اند، نشان می‌دهد که در حقیقت فقط به همان صدسال باور دارند؛ زیرا تمام ابدیتِ پس از آن را پاداش‌ یا کیفر کارهایی می‌دانند که انسان در دوران زندگی‌اش انجام داده است.

 

همه‌ی نظریّه‌ها مشروع‌اند و هیچ‌کدام اهمیت ندارند؛ مهم آن است که با آنها چه می‌کنیم.

 

در واقع مطمئن نیستم که وجود داشته باشم. من تمام نویسندگانی‌ام که خوانده‌ام، تمام افرادی که ملاقات کرده‌ام، تمام زنانی که دوست داشته‌ام؛ تمام شهرهایی که بازدید کرده‌ام.

 

وقتی نویسندگان می‌میرند به کتاب تبدیل می‌شوند که در نهایت تناسخ بدی هم نیست.

  

تمام آینه‌های روی زمین را دیدم و هیچ‌کدام مرا منعکس نکردند...

  

پیشین: ایماگویه‌های داستایفسکی

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

لطفاً نظرتان همراه با انتخاب یک نام و رعایت اخلاق باشد.