یکشنبه

به هوشنگ گلشیری



قناری گفت: - کره‌ی ما
کره‌ی قفس‌ها با میله‌های زرّین و چینه‌دان ِچینی.

ماهی ِسرخ ِسفره‌ی هفت سین‌اش به محیطی تعبیر کرد
که هر بهار
              متبلور می شود.

کرکس گفت: - سیّاره‌ی من
 سیّاره‌ی بی‌هم‌تایی که در آن
مرگ
مائده می‌آفریند.

کوسه گفت: - زمین
سفره‌ی برکت خیز اقیانوسها.

انسان سخنی نگفت
تنها او بود که جامه به تن داشت
و آستین اش از اشک تر بود.

 احمد شاملو- 1373

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

Real Time Web Analytics